\u00b4Jarenlang heb ik dit verhaal opgekropt\u00b4, zucht Dirk, die een jaar geleden in zijn geboortestad Turnhout tot priester werd gewijd. \u00b4Het was tijd om het publiek te maken. Beschouw het als een late puberteit: van de daken schreeuwen wie je bent en wat je doet. Heerlijk\u00b4. <\/p>\n
`Mag ik anders zijn?`, uitgegeven bij het Nederlandse BoekScout, gaat over het scoutskamp waar Dirk zijn \u00b4anders-zijn\u00b4 ontdekte. Het is een mix van realiteit en fictie. \u00b4Het hoofdpersonage Brecht beleeft wat ikzelf doormaakte\u00b4, vertelt de nu 33-jarige priester. \u00b4Maar ik heb het verhaal uiteraard aangepast aan onze tijd. Sinds die bewuste zomeravonden in 1988 is er veel veranderd\u00b4. <\/p>\n
Dirk blikt met gemengde gevoelens terug op die periode. \u00b4Ik was dertien. Al mijn vrienden hadden een liefje, en ik werd maar niet verliefd. Dromen deed ik wel, maar dan enkel over mijn beste vriend. En dat deed een belletje rinkelen\u00b4. <\/p>\n
Een harde vaststelling, aldus nog de huidige vicaris van Noorderwijk, maar het had ook voordelen. \u00b4Veel jongens verkochten praatjes over meisjes die ze amper zagen. Maar ik lag op kamp elke nacht naast mijn grootste liefde. Uiteindelijk leidde dat er wel toe dat ik mezelf afsloot in een fantasiewereld. Ik lag in de knoop met mezelf en moest twee jaar van mijn middelbare studies overdoen\u00b4. <\/p>\n
Op 17-jarige leeftijd kwam bij Dirk de \u00b4klik\u00b4. \u00b4Ik koos voor de christelijke jeugd en daar liep ik Edwin Ysebaert (bekend van \u00b4Het Eenzame Hartenbureau\u00b4 op de Vlaamse zender Radio2) tegen het lijf. <\/p>\n
\u00b4Jongen, zei hij, jij hebt iets te vertellen\u00b4. En toen liet ik het allemaal los. Binnen die religieuze sfeer kon ik mezelf zijn. <\/p>\n
\u00b4Achteraf bekeken heeft dat mijn keuze voor het priesterschap zeker mee bepaald. In het seminarie kon ik met mijn verhaal terecht, maar het standpunt van de kerk bemoeilijkte de zaak ook. Sommige priesters luisterden, maar lieten me beloven alles geheim te houden. Anderen brandden een kaarsje in de kapel voor mijn genezing.\u2019 <\/p>\n
Dirk wil homoseksualiteit met zijn boek bespreekbaar maken binnen de kerk, maar ook jongeren een hart onder de riem steken. <\/p>\n
\u00b4De holebi-beweging is een feit, maar toch blijft het onderwerp zeker bij tieners vaak nog taboe. Als dit \u00e9\u00e9n jongere ertoe kan aanzetten om zich te outen, dan beschouw ik mijn missie als geslaagd. Ik ben benieuwd naar de reacties\u00b4.<\/p>\n
Dirk is zich bewust van het feit dat \u00b4Mag ik anders zijn?\u00b4 stof kan doen opwaaien. Een Vaticaanse instructie ontzegt mannen met \u2018diepgewortelde homoseksuele neigingen en ook zij die de gay-cultuur steunen\u2019 immers de toegang tot het priesterschap. <\/p>\n
De uitgave valt bovendien samen met het ontslag van de progressieve kardinaal Godfried Danneels. Als opvolger noemen kenners nu al Andr\u00e9 L\u00e9onard, een ultraconservatief die bekendstaat om zijn discriminerende uitspraken over homo\u2019s. <\/p>\n
\u00b4Dit mag een knuppel in het hoenderhok zijn\u00b4, zegt Dirk. \u00b4Tenzij iemand, zoals ik, vrijwillig voor het celibaat kiest, kan en mag je de lichamelijkheid tussen mensen niet ontkennen. Belangrijk is dat je voor iemand kiest. Of dat een man of vrouw is, maakt niet uit. Op dat vlak is de Kerk gewoonweg preuts\u00b4. <\/p>\n
auteur: Dirk Van den Broeck
\nISBN – 978-90-8834-405-3
\nPrijs: \u20ac 13,95
\nVerschijnt op 30 mei 2008<\/p>\n