Chan verwijst daarbij ook naar de kritiek van Hugo Scherff, lijsttrekker van CU-Amsterdam, op het besluit van minister Plasterk om de subsidie voor stichting Onze Weg in te trekken, omdat deze organisatie niet past in het beleid van de minister gericht op sociale acceptatie van homoseksualiteit maar juist streeft naar \u2018verbleking\u2019 van homoseksuele gevoelens. Scherff vond dat door dit besluit van Plasterk ‘gelovige homo’s hun recht op steun verliezen’. Maar volgens Chan is ‘verbleking van homoseksualiteit’ juist het \u2018tegenovergestelde van emancipatie, het is de verinnerlijking van de verwerping van homoseksualiteit bij homoseksuelen zelf\u2019. <\/p>\n
Holle symboliek<\/h2>\n
Chan komt daarom tot de conclusie dat de \u2018beperkte ruimte\u2019 die de ChristenUnie toestaat tussen \u2018discriminatie en emancipatie\u2019 niets meer is dan de \u2018subtiele verdediging van een maatschappelijke status quo\u2019. Daarin mogen (christelijke) homo\u2019s volgens Chan \u2018geen volwaardige plaats in de maatschappij\u2019 hebben \u2013 ze worden \u2018terugverwezen\u2019 naar een \u2018pastorale omgeving\u2019 en zo \u2018buiten het publieke domein\u2019 gehouden.<\/p>\n
Maar waar \u2018in het publieke domein de druk te groot wordt\u2019, daar doet volgens Chan zijn partij \u2018wel symbolisch mee aan emancipatie\u2019. Hij verwijst daarvoor naar het hoofdstuk \u2018Jeugd en Gezin\u2019 in de homo-emancipatienota Gewoon Homo Zijn<\/em> van minister Plasterk \u2013 en noemt de rol die minister Rouvoet daarin speelt \u2018karig\u2019. Inderdaad kan gezegd worden dat de CU-partijleider en vicepremier ook in zijn eigen Gezinsnota niet veel meer doet dan \u2018lippendienst\u2019 bewijzen aan de positie van homo\/lesbische ouders en hun gezinnen.<\/p>\n Chan zegt dat \u2018deze symboliek hol is\u2019, ook als hij kijkt naar het programma van CU\/SGP voor de Europese verkiezingen dit jaar. Daarin \u2018kwam het woord \u2018homo\u2019 al helemaal niet meer voor\u2019, constateert hij. Is \u2018emancipatie in bredere zin al een wensdroom gebleken in 2009\u2019 volgens Chan, ook in \u2018engere zin\u2019, als \u2018emancipatie binnen de partij\u2019 is volgens hem \u2018elk optimisme misplaatst\u2019. <\/p>\n Als bewijs hiervoor ziet Chan de afwijzing van zijn openlijk lesbisch partijgenote Monique Heger – \u2018ondanks haar kennis en ervaring in raadswerk\u2019 – voor een plaats op de kandidatenlijst voor de raadsverkiezingen in Wageningen. <\/p>\n \u2018Haar homoseksualiteit bleek doorslaggevend voor dit gesluit\u2019, stelt Chan en dat terwijl \u2018homoseksualiteit, volgens de landelijke lijn, formeel geen doorslaggevende rol zou moeten spelen\u2019.<\/p>\n Volgens Chan kenschetst dat de rol van \u2018locale selectiecommissies: het instandhouden van de status-quo en het voort laten bestaan van discriminatie\u2019.<\/p>\n \u2018De verleiding is groot voor mij, als homo \u00e9n Christenunielid\u2019, schreef Chan al eens in een eerdere blog om \u2018mijn rechten procedureel te halen tot aan het Europees Hof\u2019. Dat is voor hem \u2018tot nu toe nooit een optie geweest\u2019, omdat hij \u2018in principe geen broeders en zusters voor de rechter slepen wil\u2019. \u2018Maar homo-emancipatie binnen de ChristenUnie laat nog zo veel te wensen over en vooruitgang gaat zo tergend langzaam, dat je soms niet alleen zachtmoedig blijven wil\u2019.<\/p>\n Volgens Chan wordt de door hem geconstateerde homo-discriminatie binnen de ChristenUnie \u2018quasi-juridisch een balans tussen grondrechten genoemd\u2019. Niet toevallig ook de term die dit kabinet heeft gekozen in de adviesvraag aan de Raad van State over de \u2018enkele feit\u2019-constructie in de Algemene Wet Gelijke Behandeling.<\/p>\n Dit \u2018in tact laten van de balans tussen het antidiscriminiatiebeginsel en de vrijheid van onderwijs en godsdienst\u2019, zorgt er volgens Chan ook voor dat \u2018discriminatie toegedekt wordt met het argument van behoud van identiteit\u2019.<\/p>\n \u2018Uitsluiting is de praktijk binnen de ChristenUnie en binnen veel kerken\u2019, constateerde Chan in een eerdere blog over de afwijzing van Heger. \u2018Dit is meer dan een kwalijke zaak, deze veroordelingen en uitsluitingen komen hard aan bij de Christelijke homominderheid\u2019.<\/p>\n Als Chan de balans opmaakt, kan hij \u2018moeilijk tot een positief oordeel\u2019 komen. Verwijzend naar de woorden van CU-Kamerlid Voordewind komt Chan tot de conclusie dat de ChristenUnie \u2018in feite een anti-emancipatiepartij\u2019 is. Aan de \u2018positieve kant\u2019 ziet Chan wel \u2018een steeds losser verband met de SGP\u2019, een partij die volgens Chan \u2018met haar theocratische beginselen een perfecte legitimatie vindt voor de openlijke en expliciete discriminatie van homo’s\u2019. <\/p>\n De afstand tussen SGP en ChristenUnie is het afgelopen jaar inderdaad zichtbaar geworden. Het meest sprekende voorbeeld daarvan is de breuk in de Europese samenwerking na de gezamenlijke kandidatenlijst tijdens de Europese verkiezingen. <\/p>\n Maar het werd ook duidelijk tijdens het Gezinscongres in de Amsterdamse RAI \u2013 waar CU-Kamerlid Jo\u00ebl Voordewind standpunten innam die veel dichter bij die van CDA-Kamerlid Marjan Sterk lagen dan bij die van de komende SGP-leider Kees van der Staaij. Die kreeg daarvoor een klaterend applaus, terwijl zowel Voordewind als Sterk door het christelijk-rechtse publiek met een ijzig stilzwijgen terechtgewezen werden. <\/p>\n Verder bleek de afstand recent ook in de principi\u00eble afwijzing van de ChristenUnie van de \u2018minaretten-motie\u2019 van de SGP.<\/p>\n Toch hoopt Chan nog altijd dat zijn partij \u2018niet alleen homoseksualiteit bespreekbaar gaat maken\u2019, maar uiteindelijk ook \u2018haar anti-emancipatie reflex loslaat\u2019. <\/p>\n Als de ChristenUnie dat doet dan kan dat volgens Chan \u2018grote gevolgen hebben\u2019, want maar \u2018weinig organisaties hebben zoveel invloed in christelijk Nederland als de ChristenUnie\u2019. <\/p>\n \u2018Het is zaak deze sterkte aan te wenden voor de bevrijding van mensen die gebukt gaan onder (zelf-)afwijzing, discriminatie en veroordeling\u2019, zegt Chan. <\/p>\n \u2018In het volgende verkiezingsprogramma kan bijvoorbeeld een belangrijke stap worden gezet door homo-emancipatie prominent op de agenda te zetten\u2019.<\/p>\n
\n![\"\u2018ChristenUnie](\"https:\/\/coc.nl\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2023\/02\/CU-3.jpg\")
\n\u2018Homo-emancipatie lijkt voor de ChristenUnie dus, als het even kan, geen thema\u2019. Sterker nog: de CU\/SGP hebben er bewust voor gekozen om het in het Europese verkiezingsprogramma niet te hebben over hun \u2018homo-standpunt\u2019 want dat zou \u2013 zo werd publiekelijk erkent \u2013 \u2018enkel gedoe in de media geven\u2019.<\/p>\nMisplaatst optimisme<\/h2>\n
Balans grondrechten<\/h2>\n
Anti-emancipatiepartij<\/h2>\n
\n
\nDat homoseksualiteit binnen zijn partij \u2018\u00fcberhaupt een thema\u2019 is, is volgens Chan \u2018vooral te danken aan kritische geluiden van buitenaf, sinds het verwerven van de regeringsstatus\u2019. Chan vraagt zich daarom af of \u2018zelfs de beperkte discussie die nu tot stand is gekomen niet helemaal tot stilstand komt als de ChristenUnie uit de regering is\u2019.<\/p>\nLosser verband<\/h2>\n
Hoop<\/h2>\n