{"id":6274,"date":"2014-05-13T16:00:18","date_gmt":"2014-05-13T14:00:18","guid":{"rendered":"https:\/\/coc.nl\/nederland-weer-bij-europese-top-lhbti-beleid\/"},"modified":"2023-02-27T09:49:25","modified_gmt":"2023-02-27T08:49:25","slug":"nederland-weer-bij-europese-top-lhbti-beleid","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/coc.nl\/paarsevrijdag\/nederland-weer-bij-europese-top-lhbti-beleid\/","title":{"rendered":"Nederland weer bij Europese top LHBTI-beleid"},"content":{"rendered":"

Nederland behoort weer bij de Europese top als het gaat om LHBTI*-beleid. Dat blijkt uit de Rainbow Europe Map<\/em> 2014<\/em> waar Nederland van plaats 8 naar plaats 4 gestegen is. ILGA-Europe, de Europese LHBT-koepelorganisatie waar het COC lid van is, presenteert vandaag de Rainbow Europe Map 2014 samen met de Annual Review of the Human Rights Situation of LGBTI People in Europe 2014<\/em>. Nederland is vooral gestegen door de invoering van wetgeving voor lesbische duomoeders en transgenders.<\/strong><\/p>\n

\u201cDe stijging in de ILGA-Europe Rainbow\u00a0Map is een mooi resultaat, waarmee duidelijk wordt dat we het afgelopen jaar vooruitgang geboekt hebben en daar mogen we trots op zijn. Dat is een compliment waard aan de regering en het resultaat van het Roze Stembusakkoord\u201d, zegt COC-voorzitter Tanja Ineke. \u201cMaar om op de eerst plaats te komen is meer nodig, zoals het schrappen van de \u2018enkele feit\u2019-constructie in de Algemene wet gelijke behandeling en de\u00a0invoering van hatecrime-wetgeving\u201d. Voor dat eerste ligt er nu een initiatiefwetsvoorstel bij de Eerst Kamer, maar voor dat tweede voelt minister Ivo Opstelten van Veiligheid en Justitie niets. Dat\u00a0bleek begin deze week tijdens een overleg tussen de minister en het COC.<\/p>\n

De toplanden in de Rainbow Europe Map 2014 zijn het Verenigd Koninkrijk, Belgi\u00eb en Spanje – met Nederland daar dus net achter op de 4de plaats. In de top 10 staan verder: Noorwegen, Portugal, Zweden, Frankrijk, IJsland en Denemarken. Helemaal onderaan staan Rusland, Azerbeidzjan en Armeni\u00eb. Grootste stijgers zijn Malta (net buiten de top 10 op plaats 11) en Montenegro (16de plaats).<\/p>\n

\"ILGA-Europe<\/a><\/p>\n

De Rainbow Europe Map 2014 laat over het algemeen weinig verandering zien in vergelijking met vorig jaar. Wel valt op dat er een groeiende kloof is tussen landen die LHBTI-vriendelijk zijn en landen die dat niet zijn. In de eerste groep kwamen er landen bij die het huwelijk openstelden voor paren van gelijk geslacht (Verenigd Koninkrijk) of transgenderwetgeving invoerden (Nederland), terwijl in de landen die toch al slecht scoorden er nieuwe anti-LHBTI-wetgeving werd ingevoerd die een aantasting vormen van fundamentele mensenrechten voor LHBTI\u2019s (Armeni\u00eb, Georgi\u00eb, Letland, Rusland en Wit-Rusland).<\/p>\n

Bemoedigd is het feit dat er het afgelopen jaar veel verbeterd is\u00a0als het gaat om\u00a0de rechtspositie van transseksuelen en de invoering van anti-discriminatiewetgeving waarin\u00a0ook ongelijke behandeling op grond van genderidentiteit verboden wordt. Als het gaat om de positie van transgenders \u00e9n die van mensen met een intersekse-conditie valt er echter nog veel vooruitgang te boeken – ook in ons land.<\/p>\n

Hoewel er sprake is van een gestadige vooruitgang kan niet gezegd worden dat Europa als geheel de mensenrechten van LHBTI\u2019s garandeert. De gemiddelde score van 36 procent is namelijk nog altijd heel laag en de overgrote meerderheid van de Europese landen (34 van de 49) scoort lager dan 50 procent. De kloof tussen de hoogste score (Verenigd Koninkrijk: 82 procent) en de laagste (Rusland: 6 procent) is wat dat betreft ook veelzeggend.<\/p>\n

\u201cILGA-Europe\u2019s Rainbow Europe Map 2014 maakt duidelijk dat als het gaat\u00a0om echte wettelijke, politieke en sociale vooruitgang voor LHBTI\u2019s er grote verschillen zijn van land tot land\u201d, zegt medevoorzitter Gabi Calleja van ILGA-Europe. \u201cVerschillen die vooral een gevolg zijn van\u00a0de mate van sociale acceptatie, politiek leiderschap en politieke wil en de kracht van het maatschappelijk middenveld in een bepaald land.\u201d<\/p>\n