Frans Stello (76) en Gerard Kuipers (73) streden in hun jongere jaren voor het recht om met elkaar te kunnen trouwen. Met succes. Op 1 april 2001 was mede dankzij hun inspanningen het homohuwelijk een feit. Ze hebben besloten COC in hun testament op te nemen, ‘want de lhbti+ gemeenschap heeft nog veel om voor te strijden’.
Gerard: ‘Frans en ik hebben een kunnen trouwen. Dat begon met een proefproces in 1988 en eindigde met ons huwelijk in 2001. In 2002 zijn we benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau en daarmee eindigde voor ons een pittige tijd. We verhuisden naar Frankrijk om afstand te nemen en tot rust te komen. We zouden het zo weer doen, al vraag ik me af hoever we in deze tijd van sociale media onze nek zouden durven uitsteken. Wij kregen af en toe een boze brief of er verscheen een ingezonden stuk van een strenggelovige lezer in de krant. Een keer werden we zelfs opgebeld en uitgescholden, maar dichterbij kwam het niet. We zijn enorm trots op wat we hebben bereikt en het is fijn dat anderen nu het stokje van ons overnemen.’
‘We hebben gevochten voor het recht om onze eigen keuzes te maken.’
Goed doel
‘Naarmate we ouder werden, gingen we nadenken over onze nalatenschap. Grote delen van ons archief liggen inmiddels bij het IHLIA, maar wat gebeurt er met ons heerlijke huis en onze spullen? Wat komt er terecht van ons persoonlijk archief dat we tijdens onze actieve jaren zorgvuldig bijgehouden hebben? Toen we bij de notaris zaten, kwam zij met het idee om een goed doel aan te wijzen. Zo kwamen we bij COC uit. De wetenschap dat ons erfgoed met respect behandeld zal worden vinden we een geruststellende gedachte. Bovendien is COC een ANBI-instelling, waardoor de volledige opbrengst ook echt bij hen terechtkomt, zonder dat de fiscus meeprofiteert.’
Roze Loper
‘Dat lijkt misschien vreemd omdat COC aanvankelijk geen voorstander was van het burgerlijk huwelijk voor homo’s, maar de tijden zijn veranderd. COC doet goede dingen voor de hele lhbti+ gemeenschap. Wij hebben vastgelegd dat onze nalatenschap ten goede komt aan de Roze Loper. Dat idee ontstond toen ik naar The Apple Tree zat te kijken; een Amerikaanse film over een man die na de dood van zijn vriend in een heel homovijandig verzorgingstehuis terechtkwam. Het idee dat wij of wie dan ook op onze oude dag weer terug de kast in gedwongen zouden worden vind ik onverdraaglijk. COC doet daarvoor met de Roze Loper belangrijk werk.’
Eigen keuzes
‘Met hulp van onze notaris hebben we alles duidelijk geregeld. Onze notaris is ook onze executeur. Zij zal onze wensen omtrent de uitvaart, de verdeling van de spullen en onze nalatenschap uitvoeren. We hebben ons altijd ingezet voor het recht om onze eigen keuzes te maken. Het is een fijn idee dat we dat tot het eind van ons leven kunnen blijven doen.’ ‘We hebben gevochten voor het recht om onze eigen keuzes te maken’
Foto’s van: Isabell Janssen